9 Ağustos 2007 Perşembe

...


Bizi yüzümüze karşı eleştiren, Ama herkesin içinde savunan, Başarılarımıza sevinen,Başarısızlıklarımıza üzülen, Bizi sıkkın görünce Diğer dostlara haber salıp, Bizimle ilgilenmelerini isteyen, Birileriyle tanışmamız gerekiyorsa O buluşmayı sessizce düzenleyen, Bizi dikkatle izleyen ama sahiplenmeyen, Bir başka kıtada yaşasa ve Günde 14 saat çalışsa da ihtiyacımız olduğu anda Yardımımıza koşan... Gerçek dost işte budur.Ve hayatta en büyük zenginlik böyle dostlara sahip olmaktır. M. Pinto (Portekiz)
******
Dostluğu tarif eden birçok cümle var..
Genel anlamıyla yukarıdakileri aklımıza getirir..
Uzun ve birlikte geçirilen zamanlar olmalıymış, paylaşılan çok fazla şeyin olması gerekiyormuş ..
Gerçek dostluk böyleymiş..
Bu da başka bir dostluk tarifi ..
Bu uzunluğun uzunluğu ne kadardır bilmiyorum ?
Kime, neye göre uzun ?
İnsanları tanımaktan sözediliyorsa, o çok zor ...
Bir insanı tanımak için, onunla aynı ortamı paylaşmak birlikte yaşamak gerekir..
O bile şaşırtır bazen..
Ummadığımız bi davranış, ya da söylenmiş bir sözle kalakalırız ..

Çok uzun zaman olmadı onu tanıyalı ama,gerçek dostum diyebileceğim biri var..
Birkaç dostun arasında, ayrı bir yerde duran..

Çok üzgün olduğum bi gündü, farkında olmadan belli etmişim..
- Ben burdayım, üzüntünde, sevincinde burdayım dedi ...
Ordaydı gerçekten..
Kendisini sıktığımı, başını ağrıttığını düşündüğüm zamanlar oldu ..
Kötü olduğumu hissettiğinde " hayırdır ? " diye sordu ..
Yanımdaydı ...

Hiçbir artniyet taşımadan, bir çıkar gözetmeden ..
Söylediklerinin gerçek düşünceleri olduğuna şüphe bırakmadan..
Sorular sordum, kararsız kaldığım zamanlarda hep ona danıştım..
Hiç reddetmedi, kırmadı..
Hep aynı incelik ve nezaketi gördüm..
" Sen ne yapıyorsan doğrudur, güzeldir " demeden,
yeri geldiğinde kendince doğru olanı söyledi...
Destek oldu hep, hala da öyle ..

Ben de onu dinledim, merak ettim haber alamadığımda ..
En korktuğum şey istemeden kırmaktı..
Yanlış bir söz ya da davranışım olmasından çekindim..

Uzaklarda olması engel değil, " iyi ki var " dememe ..
Yanımızdaki kaç kişi bizi dinliyor ?
Ve çoook uzun yıllar geçmesi gerektiğine inanmıyorum ben..
Öyle dostluklar da var yıllar içinde büyümüş, güzelleşmiş..
Bana bu kadarı yetti ..

Başka şeyler yazacaktım bugün aslında, bu cümleler düştü klavyeye ..
Ona seslenmek ..
" Hep orada ol ve ben bunun güvenini hissedeyim, çünkü gerçekten dostumsun,
sen de benim burada olduğumu bil, gücüm yettiği,
dilim döndüğü kadar yanındayım " demek ..
O zaten biliyor ama ..
Ne biliyim ?
Tekrarlamak geldi içimden ..

1 yorum:

ATALET dedi ki...

orda olduğunu bilmek..
insanın kendini güvende hissetmesidir işte..
hayata karşı
başka ne gerek
=)